Artikel geplaatst in "de Jachthond"
Toen dit mooie blad me vroeg of ik weer een, tot nadenken zettend, inhoudelijk artikel wilde schrijven moest ik even nadenken. Niet omdat ik dat niet wilde, want het is natuurlijk een hele eer dat je eerdere artikelen zo gewaardeerd worden door de redactie van dit steeds weer leuke en ook echt leerzame blad. Maar je wil ook niet in herhaling vallen over wat al eerder geschreven is, door mezelf of door de vele andere collega’s, die al zoveel leerzame artikelen schreven. Dus eerst maar eens even in mijn jachttrain netwerk de vraag gesteld waarover men nog graag eens wat zou willen lezen. Daar kwamen vele leuke inspirerende onderwerpen uit voort, waarvoor veel dank! Ik kreeg de vraag of ik eens wat wilde schrijven over het waarom ik mijn trainingen altijd uitschrijf, vaak film en foto’s maak, veel met spiegels werk, en me voor een proef altijd even terug trek. Die vraag heeft dus tot bovenstaande titel geleid.
Laten we eens beginnen met te kijken wat de Dikke-van-D zegt dat deze drie dure woorden eigenlijk betekenen, om daarna per onderwerp te bespreken hoe dit dan precies van nut kan zijn in de “jacht”-honden training.
Registreren betekent: vastleggen van gegevens of informatie in een blijvende vorm, zoals op papier, film of geluidsopname. Ten behoeve van juist en goed onthouden.
Reflecteren betekent: beschouwen of overdenken. Reflecteren is het terugblikken op je eigen handelen en ervaringen, daarover nadenken en vandaaruit nieuwe keuzes maken.
Visualiseren betekent: het vertalen van uw wensen, dromen of gedachte naar een beeld. Door concreet in te beelden wat u wilt, zult u beter in staat zijn de dingen te doen die nodig zijn om die gedachte waar te maken.
Deze drie pijlers lopen naadloos in elkaar over. Door onze trainingen te registreren kunnen we daarna beter en secuurder reflecteren, en er zodoende beter van leren en aspecten ervan naar behoeve verbeteren. Door daarna het gewenste resultaat te visualiseren gaat de wens van dit einddoel voor je geest een waarheid worden, waardoor de goede einduitvoering veel meer kans van slagen krijgt.
Registeren
We beginnen dus met de trainingen registreren. Dit kan op verschillende manier, die elkaar heel mooi aanvullen.
Ten eerste werk ik met een zogenaamd trainingsdagboekje, maar dit kan natuurlijk ook een digitaal bestand zijn. Voordeel van een opschrijfboekje, vind ik, dat gelijk in de trainingen al aantekeningen gemaakt kunnen worden. Uiteraard kun je deze dan thuis altijd nog wat overzichtelijker in een digitaal bestand uitwerken. Ik schrijf in mijn trainingsdagboekje voorafgaand aan de training op wat ik de hond en mezelf wil gaan leren. Voor de hond: welke stapjes daar voor nodig zijn, en tot welk stapje richting eindniveau ik graag wil komen in deze training. Welke benodigdheden ik daarvoor nodig heb en, heel belangrijk, waar ik bij mezelf goed op wil letten.
Tijdens de training schrijf ik al kort op wat goed en minder goed ging en tot welke fase ik ben gekomen. Dit laatste is al het begin van het reflecteren. Het diepere reflecteren volgt later na de training, en van daaruit volgt dan weer het plan van aanpak en stappenplan voor de volgende training. Alles in detail proberen te onthouden tot na de training is vaak niet mogelijk, men zegt niet voor niets: “Wie schrijft, die blijft.”
Daarnaast fotografeer, of liever nog film ik graag trainingen of laat mijn eigen trainingen op film vast leggen. Deze vorm van registreren is heel waardevol voor zowel de trainer als de cursist die gefilmd wordt. Het mooie van zo’n beeldregistratie is namelijk dat je de beelden keer op keer terug kunt kijken en dit zelfs in slow motion kunt doen. Vaak zit de oplossing voor een groot train-‘probleem’ in een heel klein detail. Om een voorbeeld te noemen: zo heb ik eens goed meegekeken in het veld naar een hond, die op de uitgaande lijn nooit haperde, behalve als zijn voorjager wist dat hij ergens afgestopt moest gaan worden. Alsof de hond telepathisch met haar was (wat ik overigens als waarheid helemaal niet onderschat wanneer je een optimale band samen hebt). Zo zorgvuldig meegekeken, en ook ik dacht geen veranderingen in haar houding of stem te zien of horen. Gelukkig had ik weer eens gevraagd of ook iemand alles wilde filmen. Wat bleek, vanuit een andere hoek gezien heel zichtbaar, het had met de plek van de jachtfluit te maken. Dus wanneer zij geen afstoppen verwachtte, had ze haar jachtfluit gewoon loshangen, maar wanneer ze ergens afstoppen verwachtte, had ze deze bij het uitsturen alvast in haar linkerhand. Voor haar slimme hond was dit inmiddels een voorspeller geworden van afgestopt gaan worden, waardoor hij hierop dus al anticiperend vertrok en steeds haperde, en omkeek of hij misschien nu al moest gaan zitten. Probleem was opgelost voor deze combinatie door bij uitsturen nooit alvast de jachtfluit vast te pakken. Bij mijn eigen honden ben ik vanaf toen, heel bewust, juist altijd de jachtfluit al vast gaan houden om daarin dus nooit een verschil te laten zien. Zo zie je dat wat je registreert en reflecteert voor en bij een ander, ook heel fijn kan zijn om zelf ook weer van te leren, want elk detail kan ertoe doen!
Zeker in mijn andere twee hele precieze sporten, Heelwork to Music en Freestyle dogdance, komt heel veel neer op details. Zoveel dat het daar heel gebruikelijk is om te werken in een hal met rondom spiegels. Uitsluitend door jezelf en je hond continu in de training letterlijk te spiegelen, ook weer een vorm van registeren, kun zien wat het gevolg is van het kleinste detail in jouw houding/communicatie op het gedrag, de truc of positie van de hond. Maar vergeet niet dat ook juist in de jachthondensport we heel veel met onze lichaamstaal doen, en vaak ook nog eens op hele grote afstand. Dus wanneer daar ruis in de details van de communicatie ontstaat, door daar bijvoorbeeld niet altijd eenduidig en helder in te zijn, zal dit zich absoluut vertalen in het gedrag en de uitvoering van de oefening door de hond.
Ook valt vaak pas bij secuur terugkijken van beelden op, wat voor subtiele lichaamstaal de hond nog meer laat zien voorafgaand en tijdens een oefening. Veelal stresssignalen of zogenaamde calming signals die aangeven hoe leuk, of juist te leuk dus spannend, de hond het vindt. Juist ook deze informatie is zo belangrijk om mee te nemen in je trainingsopbouw!
Film ook eens wanneer je alleen traint, en soms ook juist wanneer je in een groep traint of misschien zelfs op linie staat. Bekijk dan op de registratie eens secuur wat voor verschil dit wel of niet maakt voor je hond, en ga hiermee dan eens aan het reflecteren.
Reflecteren
Je ziet hierboven dat je al heel snel vanuit registreren naar reflecteren gaat en dat is heel goed. Want al dat registreren doe je hier ook voor. Reflectie is namelijk de motor van ontwikkeling. Zonder secuur reflecteren van het geregistreerde en dit meenemen in je vervolgstappen, komt er in je training geen ontwikkeling,
Aangezien in het trainen van honden veel voortkomt vanuit wat wij doen, is het als voorjager belangrijk open te kunnen staan voor een behoorlijke dosis zelfreflectie.
Zelfreflectie is figuurlijk in de spiegel kijken en stilstaan bij je eigen doen en laten om zo jezelf te ontwikkelen. Daarnaast nemen we uiteraard mee wat we in de beelden hebben kunnen waarnemen aan gedrag bij de hond. In het fluitvoorbeeld van hierboven waren we dus al duidelijk bezig met vanuit de geregistreerde beelden te reflecteren wat er bij zowel voorjager als hond allemaal te zien was, en om van hieruit tot een oplossing/verbetering te komen. Soms kan het zoals in dit voorbeeld in één klein detail zitten, maar even vaak zijn er meerdere zaken waardoor een trainingsvaardigheid stagneert. Soms is het nodig even terug te keren naar een fase tot waar de oefening wel beheerst werd, en van daaruit weer verder, in kleinere stapjes, te gaan opbouwen. Soms is het nodig om iemand met een verse blik mee te laten reflecteren op de geregisterde beelden om tot een heldere reflectie te komen. Je kunt soms een blinde vlek ontwikkelen voor bepaalde handelingen van jezelf, handelingen die een ander nog wel ziet. Soms kom je tot de conclusie dat je eigen communicatie naar de hond totaal onduidelijk is. Soms blijkt ook dat de omgeving nog te veel te vraagt van de hond. Maar neem ook zeker alles dat wel goed gaat mee in je reflectie, want dat is minstens even belangrijke informatie! Kortom een goede registratie en reflectie van je trainingen zijn essentieel! Een van de meest confronterende reflecties die ik zelf deed was toen ik de Nimrod registraties van Vidar en mij terugkeek en reflecteerde. Ik zag toen namelijk hoeveel spanning hij die dag heeft ervaren in zijn strakke mimiek, vele hijgen en toegenomen spierspanning en vele checklooks. Op zich logisch natuurlijk want ook bij mij zag je, buiten het hijgen om 😊, dezelfde spanningssignalen. Het is ook niet niks om aan de Nimrod te mogen deelnemen met een Tollertje. Deze reflectie maakte echter wel dat ik, mocht er zich weer eens zo’n mooi maar spannend evenement voordoen in mijn leven met mijn honden, ik dit anders ga voorbereiden. En dit is gelijk mooi bruggetje naar het laatste te bespreken item: Visualiseren.
Visualiseren
Dankzij de andere sporten die ik met mijn maatjes doe, leerde ik wat visualiseren is en vooral wat de mentale kracht daarvan is. Veel topsporters, dansers, chirurgen en musici maken hier graag gebruik van. Dit doen ze niet voor niets. Visualisatie blijkt echt te werken! Het is bewezen dat gedachten dezelfde mentale instructies produceren, als werkelijke acties. Dus visualisatie heeft hetzelfde effect op je brein als echte acties. Omdat die actie al bekend is voor je brein, kan het je gedrag of prestaties verbeteren, en daarmee bijdragen aan het bereiken van je doelen op een manier die jij voor je ziet. Er zijn hierover vele interessante artikelen te vinden op het wereldwijde web, en het is meer dan de moeite waard je hier eens wat verder in te verdiepen en bekwamen. Ook voor mij is dit nog relatief nieuwe materie, en ik moet me daarin zeker nog verder gaan bekwamen.Maar dat het werkt dat staat vast. Dus, om even terug te komen op de vele registraties die gemaakt werden van onze Nimrod-deelname, en de kritische zelfreflectie die ik er op losliet met mijn conclusie qua visualiseren, daarover het volgende. Over de weg naar die Nimrod toe, qua fysieke training en vaardigheden, ben ik nog steeds tevreden. In het mentale deel zitten de verbeterpunten! Daar waar ik dacht geen hoge verwachtingen te hebben (namelijk, alleen onze mooie samenwerking laten zien, de Toller als geweldige jachthond in het zonnetje te zetten, en de resultaten van Clickertraining aan de jachttraining laten zien) bleken dat toch al drie hele belangrijke idealen voor ons, die meer spanning gaven dan goed voor ons was. Als ik toen al beter had kunnen visualiseren wat er voor nodig was geweest om deze drie idealen te laten zien, had mijn brein zich die dag beter alleen op deze drie zaken kunnen focussen en hadden we beiden veel minder spanning hoeven ervaren. Ik had me vaker samen met Vidar kunnen terugtrekken en de gevraagde opdracht kunnen visualiseren: hoe voor ons het gewenste resultaat van de oefening eruit zou moeten zien. Dat zou niet gaan over alle apporten binnenhalen, want zo realistisch waren we heus. Het zou gegaan zijn om hoe we samen binnenhalen wat we binnenhalen. In de focus op louter dat doel had ik door visualisatie meer kunnen doen, weet ik nu. Gelukkig zijn we nooit te oud om te leren en weten we nu ook dat we van goed registeren en reflecteren heel veel wijze lessen kunnen leren. Die kunnen we vervolgens gaan visualiseren om zo makkelijker de voor ons, als combinaties, belangrijke einddoelen te genereren. Vergeet niet dat die voor elke combinatie anders zullen zijn, maar tevens voor elke combinatie even belangrijk en altijd de moeite waard! Veel registreer-, reflecteer- en visualiseerplezier, en vergeet niet om ook vooral hartelijk te lachen om de geregistreerde bloopers. Want lachen om jezelf maakt je zelfbewustzijn groter, maakt je vriendelijker voor jezelf en je omgeving, en veerkrachtiger om vol goede moed lering uit de blooper te halen. Met veel dank aan Sanne Romijn voor de begeleidende foto’s!
Toen dit mooie blad me vroeg of ik weer een, tot nadenken zettend, inhoudelijk artikel wilde schrijven moest ik even nadenken. Niet omdat ik dat niet wilde, want het is natuurlijk een hele eer dat je eerdere artikelen zo gewaardeerd worden door de redactie van dit steeds weer leuke en ook echt leerzame blad. Maar je wil ook niet in herhaling vallen over wat al eerder geschreven is, door mezelf of door de vele andere collega’s, die al zoveel leerzame artikelen schreven. Dus eerst maar eens even in mijn jachttrain netwerk de vraag gesteld waarover men nog graag eens wat zou willen lezen. Daar kwamen vele leuke inspirerende onderwerpen uit voort, waarvoor veel dank! Ik kreeg de vraag of ik eens wat wilde schrijven over het waarom ik mijn trainingen altijd uitschrijf, vaak film en foto’s maak, veel met spiegels werk, en me voor een proef altijd even terug trek. Die vraag heeft dus tot bovenstaande titel geleid.
Laten we eens beginnen met te kijken wat de Dikke-van-D zegt dat deze drie dure woorden eigenlijk betekenen, om daarna per onderwerp te bespreken hoe dit dan precies van nut kan zijn in de “jacht”-honden training.
Registreren betekent: vastleggen van gegevens of informatie in een blijvende vorm, zoals op papier, film of geluidsopname. Ten behoeve van juist en goed onthouden.
Reflecteren betekent: beschouwen of overdenken. Reflecteren is het terugblikken op je eigen handelen en ervaringen, daarover nadenken en vandaaruit nieuwe keuzes maken.
Visualiseren betekent: het vertalen van uw wensen, dromen of gedachte naar een beeld. Door concreet in te beelden wat u wilt, zult u beter in staat zijn de dingen te doen die nodig zijn om die gedachte waar te maken.
Deze drie pijlers lopen naadloos in elkaar over. Door onze trainingen te registreren kunnen we daarna beter en secuurder reflecteren, en er zodoende beter van leren en aspecten ervan naar behoeve verbeteren. Door daarna het gewenste resultaat te visualiseren gaat de wens van dit einddoel voor je geest een waarheid worden, waardoor de goede einduitvoering veel meer kans van slagen krijgt.
Registeren
We beginnen dus met de trainingen registreren. Dit kan op verschillende manier, die elkaar heel mooi aanvullen.
Ten eerste werk ik met een zogenaamd trainingsdagboekje, maar dit kan natuurlijk ook een digitaal bestand zijn. Voordeel van een opschrijfboekje, vind ik, dat gelijk in de trainingen al aantekeningen gemaakt kunnen worden. Uiteraard kun je deze dan thuis altijd nog wat overzichtelijker in een digitaal bestand uitwerken. Ik schrijf in mijn trainingsdagboekje voorafgaand aan de training op wat ik de hond en mezelf wil gaan leren. Voor de hond: welke stapjes daar voor nodig zijn, en tot welk stapje richting eindniveau ik graag wil komen in deze training. Welke benodigdheden ik daarvoor nodig heb en, heel belangrijk, waar ik bij mezelf goed op wil letten.
Tijdens de training schrijf ik al kort op wat goed en minder goed ging en tot welke fase ik ben gekomen. Dit laatste is al het begin van het reflecteren. Het diepere reflecteren volgt later na de training, en van daaruit volgt dan weer het plan van aanpak en stappenplan voor de volgende training. Alles in detail proberen te onthouden tot na de training is vaak niet mogelijk, men zegt niet voor niets: “Wie schrijft, die blijft.”
Daarnaast fotografeer, of liever nog film ik graag trainingen of laat mijn eigen trainingen op film vast leggen. Deze vorm van registreren is heel waardevol voor zowel de trainer als de cursist die gefilmd wordt. Het mooie van zo’n beeldregistratie is namelijk dat je de beelden keer op keer terug kunt kijken en dit zelfs in slow motion kunt doen. Vaak zit de oplossing voor een groot train-‘probleem’ in een heel klein detail. Om een voorbeeld te noemen: zo heb ik eens goed meegekeken in het veld naar een hond, die op de uitgaande lijn nooit haperde, behalve als zijn voorjager wist dat hij ergens afgestopt moest gaan worden. Alsof de hond telepathisch met haar was (wat ik overigens als waarheid helemaal niet onderschat wanneer je een optimale band samen hebt). Zo zorgvuldig meegekeken, en ook ik dacht geen veranderingen in haar houding of stem te zien of horen. Gelukkig had ik weer eens gevraagd of ook iemand alles wilde filmen. Wat bleek, vanuit een andere hoek gezien heel zichtbaar, het had met de plek van de jachtfluit te maken. Dus wanneer zij geen afstoppen verwachtte, had ze haar jachtfluit gewoon loshangen, maar wanneer ze ergens afstoppen verwachtte, had ze deze bij het uitsturen alvast in haar linkerhand. Voor haar slimme hond was dit inmiddels een voorspeller geworden van afgestopt gaan worden, waardoor hij hierop dus al anticiperend vertrok en steeds haperde, en omkeek of hij misschien nu al moest gaan zitten. Probleem was opgelost voor deze combinatie door bij uitsturen nooit alvast de jachtfluit vast te pakken. Bij mijn eigen honden ben ik vanaf toen, heel bewust, juist altijd de jachtfluit al vast gaan houden om daarin dus nooit een verschil te laten zien. Zo zie je dat wat je registreert en reflecteert voor en bij een ander, ook heel fijn kan zijn om zelf ook weer van te leren, want elk detail kan ertoe doen!
Zeker in mijn andere twee hele precieze sporten, Heelwork to Music en Freestyle dogdance, komt heel veel neer op details. Zoveel dat het daar heel gebruikelijk is om te werken in een hal met rondom spiegels. Uitsluitend door jezelf en je hond continu in de training letterlijk te spiegelen, ook weer een vorm van registeren, kun zien wat het gevolg is van het kleinste detail in jouw houding/communicatie op het gedrag, de truc of positie van de hond. Maar vergeet niet dat ook juist in de jachthondensport we heel veel met onze lichaamstaal doen, en vaak ook nog eens op hele grote afstand. Dus wanneer daar ruis in de details van de communicatie ontstaat, door daar bijvoorbeeld niet altijd eenduidig en helder in te zijn, zal dit zich absoluut vertalen in het gedrag en de uitvoering van de oefening door de hond.
Ook valt vaak pas bij secuur terugkijken van beelden op, wat voor subtiele lichaamstaal de hond nog meer laat zien voorafgaand en tijdens een oefening. Veelal stresssignalen of zogenaamde calming signals die aangeven hoe leuk, of juist te leuk dus spannend, de hond het vindt. Juist ook deze informatie is zo belangrijk om mee te nemen in je trainingsopbouw!
Film ook eens wanneer je alleen traint, en soms ook juist wanneer je in een groep traint of misschien zelfs op linie staat. Bekijk dan op de registratie eens secuur wat voor verschil dit wel of niet maakt voor je hond, en ga hiermee dan eens aan het reflecteren.
Reflecteren
Je ziet hierboven dat je al heel snel vanuit registreren naar reflecteren gaat en dat is heel goed. Want al dat registreren doe je hier ook voor. Reflectie is namelijk de motor van ontwikkeling. Zonder secuur reflecteren van het geregistreerde en dit meenemen in je vervolgstappen, komt er in je training geen ontwikkeling,
Aangezien in het trainen van honden veel voortkomt vanuit wat wij doen, is het als voorjager belangrijk open te kunnen staan voor een behoorlijke dosis zelfreflectie.
Zelfreflectie is figuurlijk in de spiegel kijken en stilstaan bij je eigen doen en laten om zo jezelf te ontwikkelen. Daarnaast nemen we uiteraard mee wat we in de beelden hebben kunnen waarnemen aan gedrag bij de hond. In het fluitvoorbeeld van hierboven waren we dus al duidelijk bezig met vanuit de geregistreerde beelden te reflecteren wat er bij zowel voorjager als hond allemaal te zien was, en om van hieruit tot een oplossing/verbetering te komen. Soms kan het zoals in dit voorbeeld in één klein detail zitten, maar even vaak zijn er meerdere zaken waardoor een trainingsvaardigheid stagneert. Soms is het nodig even terug te keren naar een fase tot waar de oefening wel beheerst werd, en van daaruit weer verder, in kleinere stapjes, te gaan opbouwen. Soms is het nodig om iemand met een verse blik mee te laten reflecteren op de geregisterde beelden om tot een heldere reflectie te komen. Je kunt soms een blinde vlek ontwikkelen voor bepaalde handelingen van jezelf, handelingen die een ander nog wel ziet. Soms kom je tot de conclusie dat je eigen communicatie naar de hond totaal onduidelijk is. Soms blijkt ook dat de omgeving nog te veel te vraagt van de hond. Maar neem ook zeker alles dat wel goed gaat mee in je reflectie, want dat is minstens even belangrijke informatie! Kortom een goede registratie en reflectie van je trainingen zijn essentieel! Een van de meest confronterende reflecties die ik zelf deed was toen ik de Nimrod registraties van Vidar en mij terugkeek en reflecteerde. Ik zag toen namelijk hoeveel spanning hij die dag heeft ervaren in zijn strakke mimiek, vele hijgen en toegenomen spierspanning en vele checklooks. Op zich logisch natuurlijk want ook bij mij zag je, buiten het hijgen om 😊, dezelfde spanningssignalen. Het is ook niet niks om aan de Nimrod te mogen deelnemen met een Tollertje. Deze reflectie maakte echter wel dat ik, mocht er zich weer eens zo’n mooi maar spannend evenement voordoen in mijn leven met mijn honden, ik dit anders ga voorbereiden. En dit is gelijk mooi bruggetje naar het laatste te bespreken item: Visualiseren.
Visualiseren
Dankzij de andere sporten die ik met mijn maatjes doe, leerde ik wat visualiseren is en vooral wat de mentale kracht daarvan is. Veel topsporters, dansers, chirurgen en musici maken hier graag gebruik van. Dit doen ze niet voor niets. Visualisatie blijkt echt te werken! Het is bewezen dat gedachten dezelfde mentale instructies produceren, als werkelijke acties. Dus visualisatie heeft hetzelfde effect op je brein als echte acties. Omdat die actie al bekend is voor je brein, kan het je gedrag of prestaties verbeteren, en daarmee bijdragen aan het bereiken van je doelen op een manier die jij voor je ziet. Er zijn hierover vele interessante artikelen te vinden op het wereldwijde web, en het is meer dan de moeite waard je hier eens wat verder in te verdiepen en bekwamen. Ook voor mij is dit nog relatief nieuwe materie, en ik moet me daarin zeker nog verder gaan bekwamen.Maar dat het werkt dat staat vast. Dus, om even terug te komen op de vele registraties die gemaakt werden van onze Nimrod-deelname, en de kritische zelfreflectie die ik er op losliet met mijn conclusie qua visualiseren, daarover het volgende. Over de weg naar die Nimrod toe, qua fysieke training en vaardigheden, ben ik nog steeds tevreden. In het mentale deel zitten de verbeterpunten! Daar waar ik dacht geen hoge verwachtingen te hebben (namelijk, alleen onze mooie samenwerking laten zien, de Toller als geweldige jachthond in het zonnetje te zetten, en de resultaten van Clickertraining aan de jachttraining laten zien) bleken dat toch al drie hele belangrijke idealen voor ons, die meer spanning gaven dan goed voor ons was. Als ik toen al beter had kunnen visualiseren wat er voor nodig was geweest om deze drie idealen te laten zien, had mijn brein zich die dag beter alleen op deze drie zaken kunnen focussen en hadden we beiden veel minder spanning hoeven ervaren. Ik had me vaker samen met Vidar kunnen terugtrekken en de gevraagde opdracht kunnen visualiseren: hoe voor ons het gewenste resultaat van de oefening eruit zou moeten zien. Dat zou niet gaan over alle apporten binnenhalen, want zo realistisch waren we heus. Het zou gegaan zijn om hoe we samen binnenhalen wat we binnenhalen. In de focus op louter dat doel had ik door visualisatie meer kunnen doen, weet ik nu. Gelukkig zijn we nooit te oud om te leren en weten we nu ook dat we van goed registeren en reflecteren heel veel wijze lessen kunnen leren. Die kunnen we vervolgens gaan visualiseren om zo makkelijker de voor ons, als combinaties, belangrijke einddoelen te genereren. Vergeet niet dat die voor elke combinatie anders zullen zijn, maar tevens voor elke combinatie even belangrijk en altijd de moeite waard! Veel registreer-, reflecteer- en visualiseerplezier, en vergeet niet om ook vooral hartelijk te lachen om de geregistreerde bloopers. Want lachen om jezelf maakt je zelfbewustzijn groter, maakt je vriendelijker voor jezelf en je omgeving, en veerkrachtiger om vol goede moed lering uit de blooper te halen. Met veel dank aan Sanne Romijn voor de begeleidende foto’s!
Les Chiens Sportives3 Route De La Garde
LD Chez Penot 16380 Charras, France |
Mobiel+31 (0) 6 22386650
+33 (0) 7 69529946 |